|
|
| |
Divan |
 |
|
| |
Divanlar, genelde bir uzun hava türü olarak bilinmekle beraber usûllü çalgısal
bölümler taşımaları nedeniyle, hatta bazen bu usûllü bölümlere sözde katılması,
bu türün de "usûllü ve usulsüz" türler içinde incelenmesine olanak sağlamıştır.
Divanlar, Divan Edebiyatı'nda "Failâtün-Failâtün-Failâtün-Failûn" vezni ile
yazılan ve divan adı verilen şiirlerin usulsüz ezgilendirilmesi ile
karakteristiktir ve bu türü belirleyen bir öğedir. Aralarda, başta ve son da
"Ayak" adı verilen usûllü çalgısal bölümlerinin bulunuşu, türe ait ayrı bir
özelliktir. Bu çalgısal bölümler genellikle 2/4 ya da 4/4'lük ölçülerde olur.
Bazıları uzun ve zengin melodik yapıları nedeniyle tek başlarına enstrümantal
parçalar olarak da icra edilebilirler (Konya Divan Ayağı-Urfa Divan Ayağı gibi)
Divan sözcüğü, dilimizde konumuz dışındaki pek çok anlamda da kullanılmaktadır.
Bu anlamlar kısaca şöyledir.
1- Geçmişte şairlerin alfabetik sıraya göre şiirlerini topladıkları defterlere
verilen ad.
2- Arkası olmayan kanepe veya sedir.
3- Selçuklular'da ve Osmanlılar'da üst düzey devlet adamlarının yaptıkları
toplantılar.
4- "Failâtün-Failâtün-Failâtün-Failûn" vezniyle yazılan şiirlere verilen ad.
Divanlara, Erzurum, Elâzığ, Diyarbakır, Şanlıurfa, Konya, Kastamonu ve Kerkük'te
yaygın olarak rastlanmaktadır. Genelde birbirlerine benzemekle beraber, çeşitli
yörelerde divanların icrasında ve sözel şekillerinde bazı farklılıklar vardır.
Duygu Dolu Gönül Sesi Türkülerimiz
Figan Karahasan – Temel Hakkı Karahasan
ALKIM YAYINEVİ - 2003 |
|
 |
|
| Albüm Sahibi |
: |
179 |
| Albümler |
: |
442 |
| Türküler |
: |
5427 |
|
|
 |
|
| Türkülerimizi en çok hangi yorum tarzı ile dinliyorsunuz? |
|
|
| |
|
